SONY DSC

De voorganger van 'Bijbelgelovigen' is broeder Wim 

Mijn getuigenis.

Mijn naam is Wim Kremer en ik ben opgegroeid in een gelovig gezin als oudste van vijf kinderen.

Zolang ik mij kan herinneren gaan wij als familie naar de kerk.Meer dan 75 jaar terug werd er bij mijn grootvader in de schuur van de boerderij begonnen met een 'zondagschool' voor de kinderen uit het dorp Emmerschans.
Wij kwamen dus op jonge leeftijd in aanraking met Christus. Ook mijn ouders waren al vroeg bezig met de dingen van God.

Op achtienjarige leeftijd kwam ik samen met mijn vriendin, nu mijn vrouw, in een evangelisatiedienst in Groningen tot 'bekering'. (Dat er erkenning van een relatie met God noodzakelijk was.)

Toen wij 21 en 20 jaar oud waren trouwden wij en de Here Jezus heeft ons gezegend met vier kinderen. Twee jongens en twee meisjes.

Wij zijn nu ook opa en oma, van een meisje en een jongen.

Al op jonge leeftijd ontdekte ik dat de weg met God niet altijd eenvoudig is.

Veel van onze toenmalige vrienden verlieten ons omdat ons verlangen naar God op de eerste plaats stond. Dit betekende voor ons meer dan naar dancings gaan, alcohol drinken en 'duistere' muziek luisteren.

We werden geconfronteerd met: "Gij geheel anders, gij hebt Christus leren kennen." (Efeze 4:20)

Mijn verlangen naar God heeft mij langs vele wegen doen gaan. Ik heb veel gezien en meegemaakt. Wij bezochten allerlei diensten en deden ook mee aan evangelisatie-activiteiten en verschillende bijeenkomsten in kerken, buurthuizen of in de openlucht.

Ik kan mij niet anders herinneren dan dat ik altijd heb gezocht naar meer van de Here Jezus in mijn leven, en heb veel verschillende voorgangers het evangelie horen prediken. Het sterke verlangen in mij naar meer van Hem was er altijd en is altijd gebleven. Mijn zoektocht naar Hem ging door.

De Bijbel zegt: "Diepte roept tot diepte." (Psalm 42:8)
Als er een verlangen is, moet er iets zijn dat het verlangen kan bevredigen.

Inmiddels weet ik dat deze zoektocht niet door een kerk of een groep wordt bevredigd.
Dat zoeken kan alleen beantwoord worden door God!
Nu weet ik het. Ik hoef niet meer te zoeken. Ik heb het gevonden.

Is het verlangen nu weg? Nee! Het verlangen is er nog steeds. Ik verlang nog elke dag naar meer van de Here Jezus in mijn leven. Elke keer als ik mij uitstrek naar meer van Hem, is Hij daar om het te beantwoorden.

De Here Jezus die er altijd is, die mij altijd begrijpt, die mij altijd vertroost en waarin ik werkelijk rust heb gevonden.

Die Here Jezus wil ik graag uitdragen naar andere mensen.

Mijn verlangen is dat ik en mijn gezin en ook onze gemeente, zoveel van Hem in zich hebben, dat andere mensen zullen ontdekken dat het verlossingswerk van de Here Jezus Christus aan het kruis van Golgotha een volledig werk is geweest. Wij moeten accepteren dat wij zondaars zijn en de dood verdienen, voor al onze fouten. Dan mogen wij zien dat God onze plaats heeft ingenomen aan het kruis.

Dit kan de mens vrijheid brengen. Vrij van de macht van zonde en dood. Wij mogen het Eeuwig leven met God ontvangen.

Mijn gebed is dat alles wat ik doe en zeg, tot eer en verheerlijking zal zijn van mijn Verlosser:
de Here Jezus Christus!

Broeder Wim Kremer