Geloof je in Pasen?

Tijdens onze vakantie in Florida werd onderstaand verhaal voorgelezen. Dit raakte ons enorm in het hart. We willen het daarom graag met jullie delen.

Wim en Nettie Kremer.

GELOOF JE IN PASEN?

Onlangs las ik het verhaal van een bijzonder christenvrouw: Edith Burns uit San Antonio in Texas.

Ze was een patiënte van dokter Will Phillips, een aardige arts, die zijn patiënten als mensen behandelde. Hij hield van hen allemaal, maar zijn favoriete patiënte was toch wel Edith Burns.

Op een morgen ging Dr. Phillips met een zwaar hart naar zijn praktijk, want hij had ontdekt dat Edith Burns kanker had. Hij wist dat zij die morgen een afspraak had. Toen hij aankwam in zijn praktijk was ze er al. Ze had haar grote zwarte Bijbel bij zich en getuigde over haar geloof tegen iemand die ook op dr. Phillips zat te wachten. Edith had de gewoonte zich op de volgende manier aan iemand voor te stellen: “Hallo, mijn naam is Edith Burns. Geloof jij in Pasen?” En daarna ging ze de betekenis van Pasen uitleggen. Veel mensen namen daarna Jezus als hun Verlosser aan.

Toen ze bij de dokter binnengeroepen was, ging Edith zitten. Nadat ze een blik op de dokter geworpen had zei ze: “Dokter Will, waarom ziet u er zo bedroefd uit? Leest u uw Bijbel? Bidt u?”

Dr. Phillips antwoordde: Edith, ik ben hier de dokter en jij bent de patiënte.” En toen zei hij met pijn in zijn hart: “Edith.. Uit de labaratoriumuitslagen blijkt dat je kanker hebt en je hebt niet zo heel erg lang meer te leven.”

Edith gaf hem ten antwoord: “Maar dokter, schaam u! Waarom bent u zo bedroefd? Denkt u dat God fouten maakt? U hebt me net verteld dat ik mijn dierbare Heer Jezus ga ontmoeten en mijn man en heel veel van mijn vrienden. U hebt me net verteld dat ik eeuwig Paasfeest ga vieren. En u hebt er moeite mee om mij mijn toegangskaartje te geven.”

Binnen een paar weken had Edith vanwege haar ziekte het punt bereikt dat ze in het ziekenhuis moest worden opgenomen. “Dokter Will, ik ben nu bijna Thuis ”, zei ze: “kunt u ervoor zorgen dat er bij mij op de kamer vrouwen komen te liggen die nog iets over Pasen moeten weten?”

Zo gebeurde het en de ene na de andere patiënte deelde de kamer met Edith. Veel van hen werden christen omdat Edith het verhaal van Pasen met hen deelde en hen uitlegde wat Pasen voor een gelovige betekent.

Iedereen op Ediths afdeling, van staf tot patiënt, was zo enthousiast over Edith dat ze haar ‘Edith Easter’ gingen noemen. Iedereen, behalve Phyllis Cross, de hoofdzuster. Phyllis zei dat ze niets te maken wilde hebben met Edith, omdat ze haar een ‘religieuze dwazin’ vond. Phyllis was verpleegster geweest in een legerhospitaal en had al teveel gezien en gehoord. Ze was drie keer getrouwd geweest, was hard, koud en deed alles alleen volgens de regels.

Op een morgen waren er twee verpleegsters ziek die voor Edith moesten zorgen, dus konden ze hun werk niet doen. Edith had de griep te pakken, dus Phyllis moest wel naar haar toe om haar een injectie te geven. Toen ze binnenkwam, had Edith een grote glimlach op haar gezicht, terwijl ze zei: “Phyllis, God houdt van jou en ik ook. Ik heb voor je gebeden..”

De hoofdzuster fronste haar wenkbrauwen: “Nou, daar kun je wel mee stoppen. Dat werkt niet en ik ben niet geïnteresseerd,” “Ik blijf bidden”, zei Edith: “ Ik heb God gevraagd of Hij me niet naar Huis laat gaan voordat jij ook bij de Familie hoort.” “Dan ga je nooit dood,” snauwde Phyllis, “want dat gaat nooit gebeuren!” en ze liep meteen de kamer uit.

Maar elke dag als Phyllis de kamer binnenkwam, glimlachte Edith en zei ze: “ God houdt van je Phyllis en ik houd ook van je... ik heb voor je gebeden.”

Op een dag merkte Phyllis dat ze als een magneet naar Ediths kamer getrokken werd. Edith zei: “Ik ben blij dat je langs komt, want God heeft me verteld dat het vandaag een speciale dag voor je wordt.” Phyllis zei: “Edith, je hebt aan iedereen hier de vraag gesteld: Geloof je in Pasen?”, maar nooit aan mij.” Dus stelde Edith haar die vraag en vertelde haar de betekenis van Pasen en Phyllis omarmde Christus als haar persoonlijke Verlosser.

Wat later, toen Phyllis Ediths kamer weer binnenkwam, ontdekte ze dat Edith Thuisgekomen was bij haar Heer. Terwijl de tranen over haar wangen stroomden, zei Phyllis: “Gelukkig Paasfeest, Edith, gelukkig Paasfeest!”

Ze verliet de kamer en ging aan een tafel zitten bij twee leerling-verpleegsters. Ze zei: “Mijn naam is Phyllis Cross. Geloven jullie in Pasen?